Caelora

Nieuwe stad, nieuwe problemen

Ik heb grote moeite met het verlies van Phil en Marvin, maar ik zal ze niet vergeten en ze zouden willen dat ik door zou gaan als ik de kans zou krijgen. Ik heb die engel ook wat belooft en dat kan ik denk ik maar beter nakomen. Nu zit ik opgescheept met Ral, die ik nog nauwelijks ken. Toch lijkt het me een goede vent. Hij lijkt een hoge rang te hebben in een leger, ook al komt hij daar Seaford niet mee binnen. Andere legers, andere rangen.

We moeten in de rij staan om Seaford binnen te komen. Als we binnen willen komen mogen we na een enorme uitleg over regels naar iets wat op het armere gedeelte lijkt. De regels zijn op zich eenvoudig, maar ik denk dat het ook eenvoudig is om hier weggestuurd te worden naar een of andere gevangenis. Ik heb een doel, dus ik zal me moeten aanpassen. Zo’n opsluiting kan ik niet gebruiken. Ral en ik lopen een klein stukje door de stad maar we splitsen ons op zodra we een goed afspreek punt hebben gevonden. Hij is op zoek naar de legerleiding van de stad en ik moet in contact komen met de hoge cleric hier. Volgens sommigen moet ik een paar dagen wachten, maar ik denk niet dat Lark ook rustig stil gaat zitten in die tijd. we mogen zijn deel van de stad niet in, of dat van de koning waar ik nog contact mee zou leggen in naam van Reward. Overigens is Reward geen naam die hier goed valt, dus dat gaat nog lastig worden.

Ik spreek met een priesteres die mij eigenlijk weinig kan helpen dus ik ga gauw terug naar de plaats waar ik afsprak met Ral. Daar krijgen we fatsoenlijk te eten en een slaapplaats voor de nacht. Ik ben benieuwd of ik de zee minder zal voelen in mijn bed, maar deze hele stad lijkt te drijven. Net wat ik nodig had na een lange tijd op een boot.

Tijdens het eten horen wij ineens enorme knallen en terwijl er wat paniek in de tent ontstaat gaan Ral en ik op onderzoek uit. Het duurt niet lang voordat we een Half-orc en een andere dame vinden die samen een vrouwtje van de verdrinking en het vuur aan het redden zijn. We bieden ze hulp aan, maar op dat moment zien we een schim wegrennen. zonder te twijfelen rennen we achter hem aan en we zien al gauw een man en een paar elfen.

Het gebruik van wapens is hier verboden, maar we worden direct beschoten. Voor een stad die zo wordt afgesloten is het hier toch niet erg veilig. De pijlen doen mij weinig en ik heb de vent snel te pakken. De rest van de groep maakt gauw korte metten met de schutters die blijkbaar elfen zijn terwijl ik de wachters bij elkaar roep. Wanneer de elfen worden uitgeschakeld zijn de wachters erg verbaast dat ik een mens in mijn handen heb, maar we hoorden hem allemaal communiceren met de elfen, dus er is hier iets gaande.

Elfen en dwergen worden hier alleen als slaven toegestaan dus de wachters zijn tevreden met de dood van de schutters. Ik snap het wel, want elven zijn nou eenmaal vaak een naar volk. Het gedoe met de dwergen gaat nog lastig worden voor Mazmoir. Die zou hier ook ergens moeten zijn, mits hij nog leeft… Ik ben benieuwd hoe hij dat aan gaat pakken.

We nemen de twee die we tegenkwamen snel mee naar de Salty Salmon, waar we eerder zaten en ik overtuig de barman om de half-prc binnen te laten. Ik weet niet waarom, maar ik voel me verantwoordelijk. De dame lijkt gruwelijk sterk te zijn dus die kan ook nog wel eens van pas komen. Ze blijken zelfs nog eens beide op zoek te zijn naar Lark, dus dit kan wel eens werken. Ik hoop dat ze dezelfde doelen hebben als ik, want mijn taken zijn te belangrijk om ze te laten verdoezelen dor onbekenden. Ik heb al genoeg verloren.

View
Een hutje in het bos

Dat ik nog leefde na wat er is gebeurd zou zo’n tempelslaaf waarschijnlijk een wonder noemen. Gelukkig kan ik van mezelf al goed tegen een stootje.

Dat neemt niet weg dat ik geen flauw idee had wat er aan de hand was toen ik wakker werd gemaakt door een mens-vrouw. Om ons heen lagen allemaal lijken en ik dacht heel even dat ik de volgende zou zijn.

Gelukkig leek het er toch niet op dat zij dit allemaal gedaan had, maar voordat we elkaar ook maar iets konden vertellen hoorde ze een schreeuw om hulp vanuit het bos. Ik wist nog niet eens hoe ik in het bos terecht was gekomen. Misschien wist de mens-vrouw meer, maar die was al bijna onderweg naar het geschreeuw. Ik zal er maar achteraan gaan, hopelijk is zij ook de snelste weg om het bos uit te komen.

De schreeuw kwam van een meisje dat bewaakt werd door wat slome wachters. Ze werden belaagd door wat bandieten. De mens-vrouw schoot het meisje te hulp, ik besloot ook maar mee te helpen, misschien dat het meisje wel een beloning wilt geven voor haar redders.

Tijdens het gevecht merkte ik dat er iets anders aan me was, misschien hadden die geheimzinnige mannen toch iets bij me gedaan. Het maakt me wel sterker dus voorlopig denk ik er verder maar even niet aan.

Na het gevecht zochten we een plek om te overnachten met Aleida, zo heette het meisje. Het bleek dat we allemaal richting Seaford gingen, en aangezien ik geen idee heb waar Seaford vanaf hier is, lijkt het me een goed idee om me bij de anderen te voegen.

We vonden een hutje in het bos, maar werde nachtervolgd door een rare, onnatuurlijke mist. Door de mist zagen we glinsteringen bewegen, misschien de ogen van een of ander beest. Het lukte ons niet om het beest uit de mist te lokken dus besloten we maar wat rust te pakken in het hutje. Omdat we de mist niet vertrouwden hielden we allemaal de wacht.

Tijdens mijn wacht verschenen er ineens allerlei rare misvormde mensachtige wezens. We waren omsingeld. Mooi, kan ik meteen mijn nieuwe krachten uitproberen. Een van die wachters, Ba-lo- nog iets was zo slim om mijn weddenschap aan te gaan wie de meeste wezens uit kon schakelen, hij had geen schijn van kans.

Het gevecht was zwaarder dan verwacht, ook door dat zwevende kwaadaardige harnas dat zijn zinnen op Aleida had gezet. Uiteindelijk bleven alleen ik, balo, en Sage (zo heette de mens-vrouw) over. Het meisje was meegenomen door een groot insect dat nog even aan kwam vliegen toen we bijna gewonnen hadden. Ik heb al wat meegemaakt hier en daar maar dit gaat allemaal wel erg ver. Gelukkig had ik wel de weddenschap gewonnen van die balo gozer, makkelijk verdiend zo.

We rustten de rest van de nacht uit in de hut om de volgende dag op zoek te gaan naar het meisje, ik krijg ten slotte nog geld van haar omdat we haar leven hebben gered.

Dit bracht ons naar een stel tenten, misschien het kamp van die belagers van eerder. Hier was een tovenaar bezig met een soort ritueel. Het grote insect was hier ook dus Aleida moest hier ook ergens zijn.

Samen met mens-vrouw Sage en wachter Balo konden we zowel het insectenbeest als de tovenaar verslaan. Ik liet me misschien een beetje gaan, ik sloeg die man bijna in tweeën. Het meisje was alleen nergens meer te vinden. Hier wordt het allemaal nog raarder. Die vent, bijna in twee stukken, vouwt zich weer in elkaar en praat nog steeds! Hij zegt iets dat het meisje al bij Lark is? Alsof ik moet weten wie dat is. Hij belooft ons wel met rust te laten als we niet achter hem aan gaan, maar wie betaalt me dan voor het redden van dat meisje?

Voordat we weer verder naar Seaford gaan horen we nog wat gemompel uit een van de tenten. Er zat een dwerg opgesloten in een kooi in die tent. Je raadt het nooit maar hij was ook op weg naar Seaford!

Hij leek verder niet kwaadaardig dus hebben we hem bevrijd en gaan we nu met z’n vieren richting de stad. Die balo wachter had nog wel iets waardoor de mensen in Seaford die dwerg niet meteen aan zullen vallen, op zich wel handig lijkt me.

Ik weet niet wat er allemaal aan de hand is maar het is niet goed. Ik zal dit meteen moeten melden, samen met die oplichters van dat toernooi, die krijg ik ook nog wel te pakken. Maar eerst maar eens uitvinden wat voor informatie we hebben over die Lark…

View
Een uitstapje onderweg

We zijn er vrij zeker van dat de vrijgekomen Dragonborn het dorpje Wallowdale niet meer lastig zullen vallen. Nu we weten dat we de inwoners hebben kunnen verlossen van het monster probleem wat jarenlang bleek te spelen, kunnen wij onze weg naar Seaford weer voortzetten.

In plaats van dat we terugkeren naar de hoofdweg in het westen, besluiten we met behulp van Joseph het Brass Basin over te steken richting de zuidelijke oever.

De reis verloopt soepel en we komen langs een eilandje waar we ons kamp op willen slaan voor de nacht om weer een keer op vaste grond te kunnen slapen. Terwijl we dit eiland naderden zag Marvin een grot op het eiland. We besluiten om de grot nog te onderzoeken voordat we weer verder gaan richting Seaford.

De grot wordt bewaakt door een groot stenen wezen. Marvin gaat op onderzoek uit en het lukt hem om ongezien voorbij het wezen te sluipen. Enige tijd later keert hij terug met allerlei informatie over verschillende gangen in de grot en een stenen voetstuk met drie gleuven erin, een soort sleutelgaten.

We zijn allemaal toch wel nieuwsgierig naar wat deze grot dan wel niet verbergt en proberen met zijn allen om het wezen heen te sluipen. Helaas zijn wij niet allemaal zo getraind als Marvin en probeert het wezen ons te stoppen.

Het lukt ons om het wezen van ons af te slaan en we kunnen dieper de grot in. Op het voetstuk waar Marvin het over had zijn inderdaad drie sleutelgaten. Ook zijn er drie gangen die verder lopen, elk met een ander symbool; een waterval, een golf, en een draaikolk. Boven de gang met de draaikolk staat er iets in bloed geschreven, het was iets als: “Deze grot is van hen, wij gebruiken hem alleen maar” . Deze gang lijkt toch het meest interessant en we besluiten deze als eerst te bezoeken, vooral vanwege de redenering dat een draaikolk ander overtollig water uit de grot kan verwijderen zodat wij later niet opgesloten kunnen worden als er ergens anders water uit een gang naar binnen stroomt.

Door de grot komen we in een kamer met een met water gevulde opening in het midden, in het water lijkt iets duisters te zitten. Er is ook een aanwijzing dat we ons grootste geheim hardop moeten uitspreken om verder te komen. Ral probeert het als eerst maar er lijkt niets te gebeuren. Uiteindelijk ontdekken we dat we ons allemaal in het water moeten bevinden en dan ons geheim te delen, waarna een draaikolk ons naar nog een andere kamer voert.

In deze kamer vinden we drie voetstukken die middels een pad van magische runen verbonden zijn aan een gesloten deur. Deze drie voetstukken hebben ieder een ander voorwerp. De eerste heeft een kom en een mes met de inscriptie: “De prijs van het lichaam”. De tweede een masker en: “De prijs van de geest”. De laatste heeft een amulet wat “De prijs van de ziel” voorstelt.

Het lijkt duidelijk wat we moeten doen, alleen is het de vraag wie wat doet. Aangezien ik nog van lichaam gewisseld ben met mijn broer Salvador en ik voor mijn krachten geen gebruik maak van het fysieke, neem ik de prijs van het lichaam op me en geef mijn bloed aan de kom, waarop de runen licht gaan gloeien.

Ral doet snel het amulet om omdat hij dacht dat het plan gemaakt was {En ik geloof ook omdat hij bang was om het masker op te zetten} en valt meteen op zijn kniën. Hij lijkt veel kracht kwijt te zijn maar de runen lichten wel op, feller dan die van mijn kom met bloed, het lijkt alsof iedereen zijn bloed moet inleveren. Ik help Ral overeind en breng hem naar de kom om zijn bloed aan het mijne toe te voegen {Wat achteraf gezien met meer overleg had moeten gaan, ik dacht helaas dat hij het proces wel snapte} en Ral breekt los en probeert alle magie in deze ruimte onklaar te maken.

Hierop verschijnt er een geheimzinnig wezen wat aanbied om ons terug naar buiten te brengen als wij de test niet aandurven. Ral, geschrokken van ons besluit, neemt deze kans aan om buiten de grot te wachten tot wij terug komen. De rest besluit dat het het nog wel waard is om te proberen verder te gaan.

We moeten nu eerst wachten tot de antimagie van Ral is uitgewerkt voordat we verder kunnen. Dit keer vullen wij alle drie de kom met ons bloed, neemt Marvin het verzwakkende amulet en Sal plaatst het masker op zijn hoofd. Wat het amulet weg neemt in kracht, neemt het masker blijkbaar weg in intelligentie, want hoewel de deur opent lijkt Sal een stuk van zijn denkvermogen kwijt te zijn, ik zal nog beter op hem moeten letten nu.

Achter de deur is een muur met water. Een stuk verderop zwemt daar een grote haai, niet zo groot als de haai die wij voor de ingang van de grot van de Dragonborn hebben bevochten maar het lijkt wel dezelfde soort. Verzwakt gaan we de strijd aan met de haai {Gelukkig was deze een stuk zwakker dan de vorige} en kunnen we doorzwemmen naar de volgende kamer, hopelijk komt er nu een einde aan deze tests.

We komen nu in een kamer met een verhoging in het midden met daarop een soort troon. Hierop zit het wezen dat wij eerder hebben gezien, lang, dun, en met tentakels waar je normaal een mond zou verwachten. Hij daagt ons uit en het lijkt alsof dit onze laatste test zou kunnen zijn aangezien deze kamer niet verder loopt.

Nog één keer durven we de strijd aan maar onze verzwakte lichamen kunnen het niet meer aan. Het beest verdoofd ons eerst met een luide schreeuw en doodt vervolgens snel mijn broer {Hoe vreemd is het om je lichaam te zien sterven, wetend dat niet jij maar je broer daarin zit} . Ik houd het niet meer en zet alles op alles om het beest te verzwakken maar het lukt me niet om het beest meer dan eens te raken. Nog een schreeuw en dit keer wordt het mij ook zwart voor de ogen. Ik hoop dat het Marvin lukt om het beest te doden, of om op zijn minst weg te komen.

Sorry dat ik jullie niet heb kunnen helpen

View
we worden bezongen!

Eindelijk worden we bezongen! toen we terugkwamen en onszelf weer een beetje hadden opgedoft, gaf Reward een enorm feest voor ons! bakken met geld kwam onze kant op en daar bovenop een volledig standbeeld. Er stonden wel wat figuren op het standbeeld die mij niet bekend voorkwamen maar daar heb ik het later wel over met de rest.

Verder was het duidelijk voor ons dat de rest van onze queeste gevonden zou worden in Seaford, dus we maken ons klaar voor een reis die waarschijnlijk lang en zwaar zal worden. Natuurlijk is een groot deel van voorbereiding het vinden van de juiste wapens, dus ik ben bezig geweest met een prachtige zilveren gauntlet. Ik denk dat Phil ’m ook mooi zal vinden. Hij was alleen maar bezig met wat lessen in de tempel, maar zo is hij. Opzich was de tempel niet zo gek, want we zijn ook nog even langs de kaarsenmaker geweest. Drub, bleek een mannetje te zijn met flinke dromen en ik heb het idee dat hij dromen deelt met phil en mij. Daarom zijn we in de tempel nog even na gaan vragen of dat iets is wat hogere machten misschien doen. daar was de priester eigenlijk ook best geïnteresseerd in, dus heeft hij ons geholpen met ons onderzoek. Ik werd al gauw uit onze volgende droom gegooid, maar Phil heeft zeker wel contact gehad. ik ben benieuwd hoe dat af loopt.

Voordat we zelf verder op reis gingen besloot Ajani een andere aanpak te nemen. Hij vroeg het nog aan ons maar ik kan bijna niet geloven dat hij dat echt gaat doen. Hij loopt gewoon de hel in! ik ben altijd in voor een avontuur en demonen meppen, maar ik geloof dat dit toch echt nog boven onze macht ligt. Ik ken de knaap nog niet zo goed, maar ik wens hem al het beste toe en ben benieuwd of we hem nog terug zien, al ga ik uit van het ergste.

Mazmoir is er ondertussen ook vandoor gegaan om een van zijn oude vrienden te helpen vechten tegen een groot monster, echt iets voor hem. Daarom gaan Marvin, Phil en ik met z’n drieen op pad naar seaford, maar eerst nog even langs de Brass Basin, want daar schijnt ook iets te zijn met verdwijningen…

View
Eindelijk afsluiting.
Een einde aan de strijd tussen de Stane broers.

Nadat we in de Leaky Flagon zijn aangekomen zoeken we naar informatie over waar Lennix en zijn handlangers zich verschuilen. Ik probeer sporen te vinden van een geheime magische deur, zo een waardoor we vorige keer ook Lennix’ schuilplaats zijn binnen gegaan. Ajani komt me even later hierbij helpen, weliswaar met een verslagen blik op zijn gezicht, hij zal ergens anders ook geen geluk hebben gehad om iets te vinden. Wij kunnen niks meer vinden maar Mazmoir besluit om zijn toelatingstest voor de Shadow Cloaks te voltooien door zelf te betalen wat de smid hen verschuldigd was. In ruil hiervoor krijgt hij meer informatie over de huidige schuilplaats van Lennix. Gelukkig is hij niet van plan om daadwerkelijk lid te worden van de Shadow Cloaks. Wel spreekt hij met de bebaarde monnik Doran af dat hij hem zal helpen nadat de problemen met Lennix op zijn gelost. Voorlopig vinden we verder niets in de Leaky Flagon dus besluiten we de zoektocht de volgende daag voort te zetten.

Op weg terug naar de King’s Bottle stoppen we bij de kathedraal zodat we Ajani misschien kunnen genezen van de zweren die hij heeft opgelopen door de magische spiegel. Edmund zegt dat hij iemand eenmaal zonder kosten kon genezen in ruil voor een les over de goden maar dat ditmaal de genezing wel vergoed moet worden. Ajani lijkt veel last van de zweren te hebben dus ik besluit om de vergoeding te betalen, een beetje vertrouwen kan op dit moment geen kwaad. Wel nemen we nog de tijd om een deel van de les van Edmund te volgen, hij leert ons over Corellon, Aratis, en Ioun. Na deze halve les wordt het al laat en trekken wij ons terug in de King’s Bottle.

De volgende dag hebben Salvador en ik weer een visioen gehad, dit keer vele malen onduidelijker dan wat we hiervoor hebben gehad. Ik heb het idee dat degene die ons normaal gesproken probeert te helpen met deze visioenen nu zelf in de problemen zit.

Als we beneden komen vinden we Marvin stomdronken bij de bar. Hij is zo in de war over wie er te vertrouwen is en is op deze manier niet in staat te vechten. We leggen hem op bed om uit te rusten, we komen later nog wel voor hem terug.

Intussen wordt er een plan gemaakt, we zullen doen alsof we het bloed van Reward hebben kunnen verkrijgen voor Lennix om zo bij hem gebracht te worden. Ajani’s plan van bietensap wordt niet overtuigend genoeg geacht en Salvador komt even later aanzetten met een glazen fles vol bloed. Ik moet niet vergeten om hem hier nog op aan te spreken, we kunnen hem niet maar altijd zo rond laten lopen en hem zijn gang laten gaan met zulk soort acties. Desondanks is het kwaad al geschied en besluiten we het bloed te gebruiken om Kaley en Lennix voor de gek te houden.

Voordat we op pad gaan naar Lennix treffen we Doran, de monnik. Hij stelt voor om ons te helpen aangezien Mazmoir heeft beloofd om ook hem te helpen. We kunnen de extra handen wel gebruiken nu we even een man minder hebben .

We spotten Kaley en overtuigen haar om ons naar Lennix te brengen. Ze leidt ons naar het vervallen landhuis waar we Lennix eerder bevochten hebben. Ditmaal worden we opgewacht door een drietal mannen, hoewel ze allemaal precies hetzelfde lijken. Hij voldoet ook aan de omschrijving die Ajani heeft kunnen ontdekken als de ontvoerder van Olo. Een van de mannen stelt zich voor als Ajolin, broer van Hillie. Hij vraagt ons een duel aan te gaan om uit te vinden hoe sterk degenen zijn die zijn zus hebben gedood. We weten het duel te ontlopen en Ajalin en Kaley nemen ons mee door een illusie naar een gangenstelsel achter de westelijke muur.

Na de gangen een tijdje gevolgd te hebben komen we aan in een grot waar de kasteelmuren te zien zijn. De muren zijn ook al opengebroken dus we zijn geen moment te vroeg in ieder geval, nu nog maar hopen dat we niet te laat zijn.

Het lukt ons om Lennix naar ons te krijgen en te overtuigen dat Salvador zijn ritueel om Kit op te roepen af mag maken, ze geloven namelijk dat wij op deze manier ook Tibet aan Lennix kunnen overleveren. De volgende 10 minuten wachten we in spanning af en zodra Kit verschijnt leidt Ajani Lennix af door de fles met bloed zogenaamd per ongeluk onhandig richting Lennix te gooien en te breken. We hebben onze tijd gehad, nu is het tijd om voor eens en altijd af te rekenen met Lennix!

Het gevecht was ontzettend intens en ik heb het einde niet eens gehaald, gelukkig hadden we daarvoor wel al de hulp van Tibet in kunnen schakelen en alle handlangers van Lennix uit kunnen schakelen. Ik heb alles gegeven wat ik in me had en zo nog een paar mensen kunnen redden gelukkig, het is nu aan hen om het af te maken.

Het volgende wat ik me kan herinneren is dat ik wakker wordt in de troonzaal van Reward, Lennix is buiten westen en zit vastgebonden met de kettingen die Ajani, gelukkig, blijkbaar toch had meegenomen uit de kluis van de academie. In het gesprek met Reward wordt het allemaal wel wat duidelijker wat er gebeurd is. Het is dus gelukt om Lennix uit te schakelen, vervolgens leek de ketting die hij droeg al smeltend te verdwijnen terwijl een wederopgestane Kaley ons heeft toegesproken. Het was Lark die ons vertelde dat het allemaal deel was van een groter plan en dat deze overwinning van ons uiteindelijk niet veel uitmaakt. Mazmoir had nog geprobeerd de ketting te grijpen en kreeg daardoor een ingeving dat de ketting onderdeel was van een groter geheel, misschien wel hetzelfde geheel waar Lark zijn zinnen op heeft gezet.

Ajani vertelt ook dat hij nog achter Ajolin was gegaan en dat Ajolin hem vertelde dat Lark op zoek is naar bepaalde voorwerpen, waaronder de robijnen staf die hij gestolen had uit de kluis van de academie en de ketting die Lennix tot voor kort in zijn bezit had.

Reward bedankt ons voor het redden van zijn stad en wilt ons de volgende dag belonen, onder andere met een groot feest. We zijn allemaal uitgeput dus we kijken er naar uit om even uit te rusten voordat we onze reis voortzetten. Ik ben ook blij dat het ons gelukt om Reward aan het twijfelen te brengen over zijn manier van regeren. Hij geeft toe dat hij het niet zonder hulp had gekund en zal overwegen om zijn manier aan te passen, misschien zelfs een raad te vormen.

Voorlopig is het plan dat we nog een week in Stanehold verbljiven, ons voorbereiden op de reis die voorlopig richting Seaford lijkt te gaan. Mazmoir verlaat ons voorlopig om zijn belofte aan Doran na te komen. We zullen hem nog zien op het feest dat de volgende dag plaats zal vinden maar daarna vertrekt hij met Doran om te jagen op het grote groene beest waar de monnik ons eerder over verteld had.

Terug in de King’s Bottle worden we herenigd met Marvin. Hij is vooral blij dat het nu allemaal achter de rug is en dat we misschien nu weer samen door één deur kunnen. Salvador heeft zijn zegje gedaan en ook ik ben bereid om Marvin nog een kans te geven, vertrouwen is namelijk op dit moment het belangrijkste wat we maar kunnen hebben. Uiteindelijk hebben we er tenslotte wel voor gezorgd dat er een mogelijk is dat er een raad van Stanehold komt, iets waar vooral Marvin een voorstander van was.

Voorlopig is het nu tijd om uit te rusten, ik kan niet wachten tot we vertrekken naar Seaford maar ik ben ook blij dat we eerst even uit kunnen rusten van deze broederstrijd.

View
Mazmoir again...

Wat hebben wij toch weer een boel beleefd. Hopelijk komt dit snel tot een einde tussen deze broers. Wij zijn nog een beetje in dubio wie wij willen kiezen en vragen de spiegel welke volgens die oude heks alle antwoorden weet te vragen wat de beste keuze is voor dit rijk. Er komt een vreemd mannetje naar voren en vraagt ons wat op wat voor vlak wij dit zoeken en uiteindelijk komt de conclusie dat Charles een betere keuze is dan Reward. Met maar wij hebben nog steeds onze twijfels hierover aangezien Reward wel zijn best wilt doen om het rijk te veranderen. Mijn voorkeur gaat ook uit naar Reward en wil hem deze kans geven aangezien hij deze stad nog regeert en zijn best wilt doen om de situatie te veranderen. Nadat de spiegel heeft opgehouden met spreken krijgt Ajani in ene een groot gezwel op zijn schouder wat er niet echt gezond uit ziet. Het verbaast mij niks als een man of vrouw met niet zo’n sterke maag hier over zijn of haar nek gaat.
Na dit alles zijn wij naar Olo gegaan om te vragen wat er met hem nou werkelijk gebeurd is. Wij zijn door Robert door gestuurd naar waar Olo is. Momenteel zit hij midden in een les waar hij leert om zijn magie onder controle te krijgen doormiddel van spells en cantrips. Olo beschrijft aan ons wat er met hem gebeurd is en wij krijgen te horen dat een gozer hem heeft meegenomen wie wij nog niet kennen. Dit kan misschien wat gevaarlijk worden voor in de toekomst. Ajani krijgt een beeld door van een man met een litteken op zijn hoofd door mee te kijken in de gedachten van Olo.
Na dit alles merken wij op dat de guards allemaal naar het kasteel toe rennen. Zij moeten allemaal van Reward terugkomen voor een mogelijke aanval. Sal en Fil mogen als enige naar binnen aangezien zij van de guards zijn. En deze strijder moet helaas met de rest van zijn kompanen buiten wachten. Marvin zie ik nog wel wat proberen om binnen te komen maar durft het verder niet aan. Ook durft hij niet gegooid te worden door mij ondanks mijn enorme spieren.
Nadat Sal en Fil terug kwamen gingen wij weer verder naar de kaarsenmaker maar Marvin moest nog eerst even naar de wc om zijn behoefte te doen. Dit duurde vrij lang voor zijn doen ik denk dat hij wat verkeerds had gegeten maar hij zag er wel gezond uit. Marvin en Ajani gaan naar de kaarsenmaker de rest blijft een beetje buiten staan. Nadat zij naar buiten kwamen hoorden wij wat lawaai bij een winkel. Wij hoorden ramen breken en besloten hier op af te gaan. Al snel zagen wij dat de winkel leeggeroofd was en gingen achter de dieven aan. Op een gegeven moment hadden wij hen ingehaald en gingen ze proberen op te pakken maar zij weigerden mee te werken. Ik probeerde eromheen te lopen om ze in te sluiten. Toen ik eenmaal om de hoek was toen was er al één weggerend en twee dood. Ik besloot er om er een neer te slaan en de ander werd door de rest gedood. Ik vond dit niet oké aangezien zij alleen maar wat gestolen hadden. Diegene welke ik had neergeslagen hadden wij uitgeleverd aan de guards welke opgesloten zou worden.
Na dit alles zijn wij gegaan naar één van de punten van waar Charles zou kunnen zitten en dat was the leaky flacon. Ik kreeg in ene een verhaal op afstand te horen over een groot groen beest wat weer vele mensen had uitgemoord ten noorden hiervan bij een monastery twee dagen hiervandaan.
Mijn gevoel voor wraak werd heel groot en wil dit zo snel mogelijk hebben opgelost maar dit moet helaas wachten totdat de situatie hier soort van oké is.

View
The Lesser Evil
Praten met iedereen

We staan in de kamer met Corbus, Hellen en Aranis. Ajani vraagt wie de assasination op hem en mij heeft gepleegd, maar dat is informatie die alleen is voor leden van de shadowcloaks. We kunnen allemaal een opdracht voltooien om bij de shadowclocks te komen. Voor mij is dat een bekentenis krijgen, Sal moet een diamant stelen, Phil moet een pakket onderscheppen uit Seaford en Mazmoir moet geld van de smit bemachtigen. Maar we weigeren allemaal en vertrekken. Mazmoir gaat zijn bijl ophalen. Sal wil graag weten waar de shadowclocks een diamant voor zouden kunnen gebruiken, dus gaat naar de academie. Ook vertelt hij aan William dat de shadowcloacks iets van plan zijn met een diamant. Ik ga naar de leaky flacon, omdat ik er niks van geloof dat een klein meisje beter is in schaken dan ik, dat loopt niet zo goed af.
De volgende dag gaan we naar de ontmoeting met Lennex. Eenmaal daar aangekomen proberen we een goede plek te vinden om hem te ontmoeten, we besluiten buiten. Lennex komt met een groep aan, maar stuurt de rest we voor het gesprek. Hij zegt dat we maar de helft van het verhaal weten. Reward is vanaf zijn jeugd klaargestoomd om koning te worden, en Charles om het leger te leiden. Charles was met zijn vader op een eiland waar drie landen samenkomen aan het vechten, toen bijna iedereen in een hinderlaag van de dwergen om het leven kwam. Hij en zijn vader waren gevangen genomen om te werken, waarbij zijn vader is omgekomen van het harde werk. Reward deed al die tijd niks om Charles en zijn vader te redden. Charles wist te ontsnappen door de hulp van Lark. Maanden zijn Charles en Reward in discussie geweest. Charles dacht dat het eindelijk afgelopen was toen Reward hem uitnodigde voor een feestmaal, maar niets was minder waar. Charles werd vergiftigd door Reward, omdat dat het beste voor het volk was. Lark wil Charles weer tot leven wekken. Maar de vorm waar Lennex zich daardoor in bevindt is uit op wraak, als de wraak voltooid is zal hij verdoemt worden naar hel. Om weer levend te worden heeft hij het bloed van Reward nodig en Tibet moet dat een spreuk uitvoeren. Als dat voltooid is wil Lennex wraak, hij wil namenlijk dat het volk Reward ziet voor wat hij is en dat ze hem afzetten. Als dat eenmaal gebeurt is wil Lennex geen koning meer, maar een raad van verenigde rassen.
Onderweg naar Reward nemen we Tibet mee en vragen hem of hij inderdaad zo’n spreuk kan. Tibet antwoord dat als Lennex de spreuk heeft dat hij hem wel kan uitvoeren en dat ook wel zou doen.
Reward wil Lennex niet redden omdat hij openlijk rebel is geweest. Reward zegt ook dat hij de beste leider is omdat hij vanaf jong al daarvoor is getraind. Hij wil het volk niet de waarheid vertellen, want: “sommige waarheden kan het volk niet aan”. Sal vraagt of hij openstaat voor een samenwerking, samenwerking met Lennex niet, maar met andere koningen wel. Omdat de koningen nu hem niet erg mogen is hij bereid om legers te sturen om te laten zien dat hij ze steunt. Wij zeggen dat we kunnen helpen met overleggen met andere koningen.

View
op weg naar het riool.

Phil, de dwerg en ik gaan samen op en neer om Kayleigh te spreken. Ik mag die dwerg wel, en gezien zijn formaat kunnen hij en ik samen op Kitt Fisto terwijl Phil rustig op Jaap rijdt. Mazmoir is geloof ik de naam van die dwerg maar dat vergeet ik soms. Zolang hij weet te vechten, weet ik hem te waarderen. Kayleigh doet niet altijd moeilijk en snapt onze insteek wel. Phil mompelt nog iets tegen haar over dat zij zelf misschien maar weg moet wezen en dat snap ik wel. Het is trouwen moeilijk haar te verstaan, maar dat is haar eigen schuld. Als we iets niet hebben begrepen kan ik daar niet mee zitten.
Wanneer we terug komen hebben Ajani en Marvin wat geld opgehaald zodat Ajani dingen kan doen met z’n magie. Hoe daar goud voor nodig is snap ik nauwelijks maar ieder z’n ding. Ze beweren te hebben opgetreden maar ik heb ze nog nooit horen zingen. Ajani speelt wat voor en ik moet zeggen dat ik ernstig onder de indruk ben. Wat hij aan goud nog nodig heeft schiet ik hem voor. Ik geloof dat deze types wel het beste voor hebben en misschien kan het geen kwaad om wat vrienden in de buurt te houden.
Terwijl Marvin en Mazmoir op zoek gaan naar kaarsen gaan Phil en ik naar de tempel. Ik ben benieuwd hoe het met ma gaat, maar we zullen toch iets aan hulp moeten zoeken om haar te redden. We ontmoetten Edmund en Phil leent hem graag zijn gedane onderzoek.
In de nacht slapen we met z’n allen op één kamer voor het geval dat we in eens neergestoken worden. De nacht blijft stil en ’s ochtends verdwijnt Ajani al gauw. Toch duurt het niet lang voordat hij weer terug is en ons iets verteld over een put waar we maar eens in moeten duiken. Marvin beaamt dit allemaal, en ik snap niets van wat er nou gebeurt is maar ze klinken overtuigend.
In het riool vinden we inderdaad wat sporen die afkomstig zijn van beesten en misschien ook wel de Shadow Cloacks, dus die volgen we. Al gauw komen verschrikkelijk lelijke wezens tegen, en hoewel ze weerstand bieden weten we ze te verslaan. Onze weg vervolgt en we komen zelfs en val tegen. Alles wijst er op dat hier inderdaad geheimzinnige mensen aan de gang zijn. Ik hoor al gauw het geluid van gezelschap en hoewel ik klaar ben om deze hele groep van de kaart te vegen wordt de deur vrolijk open gedaan door een enorm eigenwijze Ajani. We staan oog in oog met mensen die ons misschien wel verwachtte. Dit wordt wat…

View
De kluis en een geslaagd plan

Eenmaal aangekomen in de ziggurat stonden we voor een puzzel. Een kamer met verschillende hendels en een gelijk aantal instrumenten aan de muur. Tegenover die muur een tweetal valhekken die leidden naar een ruimte waar het licht, dat wij volgen, zich naartoe begaf.

Een drietal kleine, vurige wezens kwam op ons af en boden aan om de kleinere ziggurat aan ons te verkopen. Deze listige wezens lijken nauwelijks te vertrouwen, maar na hun dreigementen hadden we weinig keus. Marvin betaalde de wezens opdat zij ons niet aan zouden vallen, nu hadden we gelukkig wel meer tijd om de puzzel op te lossen.

Na wat proberen, vallen en opstaan, lukte het ons om de doorgang vrij te maken, maar niet voordat we ook een verkeerde volgorde van hendels hadden geprobeerd wat resulteerde in een pijnlijk stoombad.

Nu we de puzzel hadden opgelost konden we de kleine ziggurat in de kamer achter de valhekken betreden. Via nog een portaal werden we in een zware storm van stof geplaatst. Het enige nog zichtbare was het licht dat ons moest leiden naar Olo. En dat deed het.

Het licht bracht ons naar het oog van de storm, hier vonden wij niet alleen Olo maar ook nog een tweede figuur. Dit grote, duistere figuur boog zich over Olo en leek weinig goeds met hem van plan. Dit wezen had een gehoornde duivelse kop, lelijke donkere vleugels, en het was niet goed te zien waar het werkelijke wezen eindigde en de schaduw begon, het leek wel een deel van de schaduw zelf te zijn!

We hadden deze twee figuren helaas niet ongemerkt gevonden, dit merkten we toen het wezen tegen ons sprak in onze hoofden. Ik ga er tenminste van uit dat ik niet de enige was die het wezen heeft horen spreken. Het wezen sprak ons toe en stuurde Olo op ons af om “te laten zien hoeveel we in zulk een korte tijd bereikt hebben”. Hierop liet het wezen Olo terug naar de grond zweven. Olo keek ons aan maar zijn ogen waren leeg en er gloeide een symbool van een ramshoofd op zijn eigen voorhoofd. Olo was zichzelf niet meer.

Het lukte ons om de duivel met licht te verdrijven zonder Olo al te veel te hoeven kwetsen. Het wezen lijkt helaas niet compleet verslagen, slechts gevlucht. We zouden er goed aan doen om deze ontmoeting niet al te snel te vergeten. Terwijl het beest vluchtte slaagde Ajani erin om iets uit de storm te vissen, het lijkt een mooi versierde kleine staf, zijn nut mag het later bewijzen. Intussen hadden wij Olo onder onze hoede, hoewel bewusteloos leek hij relatief in orde. Een volgende portaal opende zich voor ons, vooruit was de enige optie.

Door dit volgende portaal kwamen we in de ogenschijnlijke kluis van de academie van Stanehold. We ontdekten dat het object dat gestolen is door Lennix’ handlangers in de kluis geregistreerd stond als “de redder van de familie Stane”. Er lagen hier veel waardevolle voorwerpen maar het meest waardevolle in deze kamer, Olo, namen wij weer mee naar buiten.

Terug in de academie wist Tibet ons te vertellen over de vermiste staf. Een robijnen scepter die volgens de legende een geneeskrachtige gave bevatte. Een gave die het leven van de oprichter van de stad, Eram Stanehold, wist te redden nadat hij ongeneeslijk ziek leek te zijn geworden. Helaas was dit het laatste wat de staf deed voordat deze zijn krachten verloor.
Het lukte Marvin om het geld, wat hij betaald had voor de ziggurat, vergoed te krijgen uit de kas van de academie, al weet ik niet zeker of dit is wat Tibet bedoelde toen hij zei dat we Robert namens hem moesten vertellen om wat “liever voor ons te zijn”.

Nu we Olo weer teruggebracht hadden bij Tibet vertrok Sal alvast in de richting van Mundur’s landhuis en verzamelden Marvin, Mazmoir, en ikzelf bij de King’s Bottle om nog een keer goed uit te rusten voordat we ons plan met het feest van Mundur in werking zouden zetten. Intussen was Ajani nog even snel langs Reward geweest, waarvoor precies zou ik eigenlijk niet weten, maar hij had een behoorlijk goed humeur toen hij terug kwam.

Na onze welverdiende rust vertrokken Mazmoir en Marvin om samen nog wat healing potions te kopen. Vervolgens verzamelden wij allemaal bij Mundur’s landhuis om voorbereidingen te treffen. Er werd een plan opgesteld waarbij Marvin zich zou vermommen en voordoen als Mundur terwijl wij de echte Mundur zouden beschermen.

Iedereen nam zijn plek in en het feest ging van start. Niet lang daarna werd ik benaderd door Kaley. Ze vroeg mij om de rest over te halen om een laatste keer naar Lennix te komen luisteren om zijn kant van het verhaal helemaal te kunnen horen. Aangezien zij het risico nam om ongewapend ons te benaderen voor dit verzoek beloofde ik haar dat in ieder geval ikzelf zou komen met de intentie te luisteren. Ik heb immers alleen maar verhalen gehoord over Lennix en een keer met hem gevochten, verder weet ik niks van hem af. Nadat Kaley vertrok kon ik mij weer richten op het feest wat in volle gang was.

Reward sprak de aanwezigen toe en vertelde hen zijn uitkijk op de oorlog, hij wilde vrede sluiten in plaats van de andere rassen te verslaan, iets wat ik alleen maar toe kan juichen. Vervolgens eerde hij Mazmoir en Ajani, die onze kleine groep vertegenwoordigden, ook heten wij blijkbaar “de Leruevians”. Niet veel later bleek Reed, de ingehuurde bodyguard van Mundur, vervangen te zijn door een bedrieger! Hij probeerde Mundur te vermoorden, niet wetende dat hij eigenlijk de vermomde Marvin tegenover zich had. Hoewel de feestgangers in paniek schoten konden wij ons makkelijk ontdoen van de bedrieger en hadden we hem snel gearresteerd.

Hoewel het plan goed had gewerkt kregen we helaas weinig informatie uit de bedrieger, Martin genaamd. Ajani en Marvin wilden meewerken aan zijn ontsnapping maar ik heb hem toch laten arresteren, een moordenaar kun je niet zomaar laten lopen. We zullen op een andere manier aan informatie over de Shadowcloaks moeten komen.

Voorlopig kunnen we blij zijn dat we een poging tot moord hebben kunnen voorkomen en is het nu tijd om uit te rusten. Hopelijk krijg ik de rest morgen zo ver om Lennix’ kant van het verhaal aan te horen, dan weten we hopelijk in ieder geval wat er precies aan de hand is.

View
Het grote gevecht en de kleine kamer

Wij waren aangekomen bij de mansion van Lenix en lieten Marvin (samen met dikkie) vooruit lopen omdat hij als enige nog vertrouwd wordt door Lenix. Wij gingen er met z’n allen stilletjes achteraan.
Eenmaal aangekomen bij de mansion trokken wij de aandacht van één van de guards door op de deur te kloppen. Deze guard wist niet wat hem overkwam want toen hij de deur open trok was zijn leven al snel beëindigd. Wij gingen snel door naar de volgende deur waar wij de volgende guards al naartoe hoorden komen. De deuren gingen weer open en snel waren zijn ook verslagen. Wij lieten er dit keer één leven om de geheime deur aan ons te laten zien waar Marvin naar binnen zou zijn gegaan volgens Ajani. Nadat hij de deur aan ons heeft laten zien besloot iemand van de groep om hem toch niet te laten gaan maar hem alsnog te vermoorden…. Valse beloftes dat houd ik zeker in de gaten!

Nadat wij de deur door waren gegaan gingen wij op zoek naar de grote magiër. Wij dachten omdat hij belangrijk is voor het einddoel hij wel boven zou zijn in plaats van de kelder. Dus wij gingen naar boven om daar te kijken wat er te vinden was. Na de kamers te hebben doorzocht hebben wij alleen Kaylee gevonden nog in bed aan het slapen van het vermoeiende gevecht. Ik kon deze kans niet laten liggen en stelde voor om haar vast te maken en informatie uit haar te halen. Bij de eerste poging was dit gelijk al gelukt en kregen de informatie waar wij om vroegen. Het bleek alleen dat onze Magiër toch in der kelder was……
Na de gewenste informatie besloten wij haar vast te houden en bewusteloos te maken zodat zij geen overlast zou veroorzaken. Echter moest een van onze nieuwe vrienden het nodig vinden om haar tong eruit te knippen waar ik nog steeds niet het doel van begreep.
Tip van de dag: Vertrouw niet mensen die knipogen en weglopen.

Toen hoorden wij plots een geluid komen uit de laatste deur. Het was een pianogeluid en besloten om even te kijken wat hier gaande was. In de kamer zagen wij inderdaad een piano met een geest eraan. Maar ook zagen wij twee bizarre honden en Lenix samen met Marvin wie net weg liep.Ajani kon het niet meer aan en besloot om erop af te gaan. Wij besloten maar Ajani te gaan helpen want dat doen wij voor elkaar!
Het was een zwaar gevecht waar wij veel moeite mee hadden. Onze nieuwe metgezel van de tongen kreeg het zwaar te voortduren toen er in ene een vuurmonster op hem afkwam. Hij begon letterlijk in vuur en vlam te staan. Marvin en ik kwamen niet eens bij Lenix door de honden, Quintes en de magiër van Lenix die ook nog eens binnen kwam. Toen de magiër van Lenix genaamd Hilly dood neerviel kwamen wij met z’n allen in ene in een kleine kamer terecht waar het voor nu moeilijk was om te ademen zoveel mensen stonden daar in. Ik ben benieuwd of ik daar nog uit ga komen….Want nu sta ik ook in vuur en vlam.

View

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.