Caelora

The Lesser Evil
Praten met iedereen

We staan in de kamer met Corbus, Hellen en Aranis. Ajani vraagt wie de assasination op hem en mij heeft gepleegd, maar dat is informatie die alleen is voor leden van de shadowcloaks. We kunnen allemaal een opdracht voltooien om bij de shadowclocks te komen. Voor mij is dat een bekentenis krijgen, Sal moet een diamant stelen, Phil moet een pakket onderscheppen uit Seaford en Mazmoir moet geld van de smit bemachtigen. Maar we weigeren allemaal en vertrekken. Mazmoir gaat zijn bijl ophalen. Sal wil graag weten waar de shadowclocks een diamant voor zouden kunnen gebruiken, dus gaat naar de academie. Ook vertelt hij aan William dat de shadowcloacks iets van plan zijn met een diamant. Ik ga naar de leaky flacon, omdat ik er niks van geloof dat een klein meisje beter is in schaken dan ik, dat loopt niet zo goed af.
De volgende dag gaan we naar de ontmoeting met Lennex. Eenmaal daar aangekomen proberen we een goede plek te vinden om hem te ontmoeten, we besluiten buiten. Lennex komt met een groep aan, maar stuurt de rest we voor het gesprek. Hij zegt dat we maar de helft van het verhaal weten. Reward is vanaf zijn jeugd klaargestoomd om koning te worden, en Charles om het leger te leiden. Charles was met zijn vader op een eiland waar drie landen samenkomen aan het vechten, toen bijna iedereen in een hinderlaag van de dwergen om het leven kwam. Hij en zijn vader waren gevangen genomen om te werken, waarbij zijn vader is omgekomen van het harde werk. Reward deed al die tijd niks om Charles en zijn vader te redden. Charles wist te ontsnappen door de hulp van Lark. Maanden zijn Charles en Reward in discussie geweest. Charles dacht dat het eindelijk afgelopen was toen Reward hem uitnodigde voor een feestmaal, maar niets was minder waar. Charles werd vergiftigd door Reward, omdat dat het beste voor het volk was. Lark wil Charles weer tot leven wekken. Maar de vorm waar Lennex zich daardoor in bevindt is uit op wraak, als de wraak voltooid is zal hij verdoemt worden naar hel. Om weer levend te worden heeft hij het bloed van Reward nodig en Tibet moet dat een spreuk uitvoeren. Als dat voltooid is wil Lennex wraak, hij wil namenlijk dat het volk Reward ziet voor wat hij is en dat ze hem afzetten. Als dat eenmaal gebeurt is wil Lennex geen koning meer, maar een raad van verenigde rassen.
Onderweg naar Reward nemen we Tibet mee en vragen hem of hij inderdaad zo’n spreuk kan. Tibet antwoord dat als Lennex de spreuk heeft dat hij hem wel kan uitvoeren en dat ook wel zou doen.
Reward wil Lennex niet redden omdat hij openlijk rebel is geweest. Reward zegt ook dat hij de beste leider is omdat hij vanaf jong al daarvoor is getraind. Hij wil het volk niet de waarheid vertellen, want: “sommige waarheden kan het volk niet aan”. Sal vraagt of hij openstaat voor een samenwerking, samenwerking met Lennex niet, maar met andere koningen wel. Omdat de koningen nu hem niet erg mogen is hij bereid om legers te sturen om te laten zien dat hij ze steunt. Wij zeggen dat we kunnen helpen met overleggen met andere koningen.

View
op weg naar het riool.

Phil, de dwerg en ik gaan samen op en neer om Kayleigh te spreken. Ik mag die dwerg wel, en gezien zijn formaat kunnen hij en ik samen op Kitt Fisto terwijl Phil rustig op Jaap rijdt. Mazmoir is geloof ik de naam van die dwerg maar dat vergeet ik soms. Zolang hij weet te vechten, weet ik hem te waarderen. Kayleigh doet niet altijd moeilijk en snapt onze insteek wel. Phil mompelt nog iets tegen haar over dat zij zelf misschien maar weg moet wezen en dat snap ik wel. Het is trouwen moeilijk haar te verstaan, maar dat is haar eigen schuld. Als we iets niet hebben begrepen kan ik daar niet mee zitten.
Wanneer we terug komen hebben Ajani en Marvin wat geld opgehaald zodat Ajani dingen kan doen met z’n magie. Hoe daar goud voor nodig is snap ik nauwelijks maar ieder z’n ding. Ze beweren te hebben opgetreden maar ik heb ze nog nooit horen zingen. Ajani speelt wat voor en ik moet zeggen dat ik ernstig onder de indruk ben. Wat hij aan goud nog nodig heeft schiet ik hem voor. Ik geloof dat deze types wel het beste voor hebben en misschien kan het geen kwaad om wat vrienden in de buurt te houden.
Terwijl Marvin en Mazmoir op zoek gaan naar kaarsen gaan Phil en ik naar de tempel. Ik ben benieuwd hoe het met ma gaat, maar we zullen toch iets aan hulp moeten zoeken om haar te redden. We ontmoetten Edmund en Phil leent hem graag zijn gedane onderzoek.
In de nacht slapen we met z’n allen op één kamer voor het geval dat we in eens neergestoken worden. De nacht blijft stil en ’s ochtends verdwijnt Ajani al gauw. Toch duurt het niet lang voordat hij weer terug is en ons iets verteld over een put waar we maar eens in moeten duiken. Marvin beaamt dit allemaal, en ik snap niets van wat er nou gebeurt is maar ze klinken overtuigend.
In het riool vinden we inderdaad wat sporen die afkomstig zijn van beesten en misschien ook wel de Shadow Cloacks, dus die volgen we. Al gauw komen verschrikkelijk lelijke wezens tegen, en hoewel ze weerstand bieden weten we ze te verslaan. Onze weg vervolgt en we komen zelfs en val tegen. Alles wijst er op dat hier inderdaad geheimzinnige mensen aan de gang zijn. Ik hoor al gauw het geluid van gezelschap en hoewel ik klaar ben om deze hele groep van de kaart te vegen wordt de deur vrolijk open gedaan door een enorm eigenwijze Ajani. We staan oog in oog met mensen die ons misschien wel verwachtte. Dit wordt wat…

View
De kluis en een geslaagd plan

Eenmaal aangekomen in de ziggurat stonden we voor een puzzel. Een kamer met verschillende hendels en een gelijk aantal instrumenten aan de muur. Tegenover die muur een tweetal valhekken die leidden naar een ruimte waar het licht, dat wij volgen, zich naartoe begaf.

Een drietal kleine, vurige wezens kwam op ons af en boden aan om de kleinere ziggurat aan ons te verkopen. Deze listige wezens lijken nauwelijks te vertrouwen, maar na hun dreigementen hadden we weinig keus. Marvin betaalde de wezens opdat zij ons niet aan zouden vallen, nu hadden we gelukkig wel meer tijd om de puzzel op te lossen.

Na wat proberen, vallen en opstaan, lukte het ons om de doorgang vrij te maken, maar niet voordat we ook een verkeerde volgorde van hendels hadden geprobeerd wat resulteerde in een pijnlijk stoombad.

Nu we de puzzel hadden opgelost konden we de kleine ziggurat in de kamer achter de valhekken betreden. Via nog een portaal werden we in een zware storm van stof geplaatst. Het enige nog zichtbare was het licht dat ons moest leiden naar Olo. En dat deed het.

Het licht bracht ons naar het oog van de storm, hier vonden wij niet alleen Olo maar ook nog een tweede figuur. Dit grote, duistere figuur boog zich over Olo en leek weinig goeds met hem van plan. Dit wezen had een gehoornde duivelse kop, lelijke donkere vleugels, en het was niet goed te zien waar het werkelijke wezen eindigde en de schaduw begon, het leek wel een deel van de schaduw zelf te zijn!

We hadden deze twee figuren helaas niet ongemerkt gevonden, dit merkten we toen het wezen tegen ons sprak in onze hoofden. Ik ga er tenminste van uit dat ik niet de enige was die het wezen heeft horen spreken. Het wezen sprak ons toe en stuurde Olo op ons af om “te laten zien hoeveel we in zulk een korte tijd bereikt hebben”. Hierop liet het wezen Olo terug naar de grond zweven. Olo keek ons aan maar zijn ogen waren leeg en er gloeide een symbool van een ramshoofd op zijn eigen voorhoofd. Olo was zichzelf niet meer.

Het lukte ons om de duivel met licht te verdrijven zonder Olo al te veel te hoeven kwetsen. Het wezen lijkt helaas niet compleet verslagen, slechts gevlucht. We zouden er goed aan doen om deze ontmoeting niet al te snel te vergeten. Terwijl het beest vluchtte slaagde Ajani erin om iets uit de storm te vissen, het lijkt een mooi versierde kleine staf, zijn nut mag het later bewijzen. Intussen hadden wij Olo onder onze hoede, hoewel bewusteloos leek hij relatief in orde. Een volgende portaal opende zich voor ons, vooruit was de enige optie.

Door dit volgende portaal kwamen we in de ogenschijnlijke kluis van de academie van Stanehold. We ontdekten dat het object dat gestolen is door Lennix’ handlangers in de kluis geregistreerd stond als “de redder van de familie Stane”. Er lagen hier veel waardevolle voorwerpen maar het meest waardevolle in deze kamer, Olo, namen wij weer mee naar buiten.

Terug in de academie wist Tibet ons te vertellen over de vermiste staf. Een robijnen scepter die volgens de legende een geneeskrachtige gave bevatte. Een gave die het leven van de oprichter van de stad, Eram Stanehold, wist te redden nadat hij ongeneeslijk ziek leek te zijn geworden. Helaas was dit het laatste wat de staf deed voordat deze zijn krachten verloor.
Het lukte Marvin om het geld, wat hij betaald had voor de ziggurat, vergoed te krijgen uit de kas van de academie, al weet ik niet zeker of dit is wat Tibet bedoelde toen hij zei dat we Robert namens hem moesten vertellen om wat “liever voor ons te zijn”.

Nu we Olo weer teruggebracht hadden bij Tibet vertrok Sal alvast in de richting van Mundur’s landhuis en verzamelden Marvin, Mazmoir, en ikzelf bij de King’s Bottle om nog een keer goed uit te rusten voordat we ons plan met het feest van Mundur in werking zouden zetten. Intussen was Ajani nog even snel langs Reward geweest, waarvoor precies zou ik eigenlijk niet weten, maar hij had een behoorlijk goed humeur toen hij terug kwam.

Na onze welverdiende rust vertrokken Mazmoir en Marvin om samen nog wat healing potions te kopen. Vervolgens verzamelden wij allemaal bij Mundur’s landhuis om voorbereidingen te treffen. Er werd een plan opgesteld waarbij Marvin zich zou vermommen en voordoen als Mundur terwijl wij de echte Mundur zouden beschermen.

Iedereen nam zijn plek in en het feest ging van start. Niet lang daarna werd ik benaderd door Kaley. Ze vroeg mij om de rest over te halen om een laatste keer naar Lennix te komen luisteren om zijn kant van het verhaal helemaal te kunnen horen. Aangezien zij het risico nam om ongewapend ons te benaderen voor dit verzoek beloofde ik haar dat in ieder geval ikzelf zou komen met de intentie te luisteren. Ik heb immers alleen maar verhalen gehoord over Lennix en een keer met hem gevochten, verder weet ik niks van hem af. Nadat Kaley vertrok kon ik mij weer richten op het feest wat in volle gang was.

Reward sprak de aanwezigen toe en vertelde hen zijn uitkijk op de oorlog, hij wilde vrede sluiten in plaats van de andere rassen te verslaan, iets wat ik alleen maar toe kan juichen. Vervolgens eerde hij Mazmoir en Ajani, die onze kleine groep vertegenwoordigden, ook heten wij blijkbaar “de Leruevians”. Niet veel later bleek Reed, de ingehuurde bodyguard van Mundur, vervangen te zijn door een bedrieger! Hij probeerde Mundur te vermoorden, niet wetende dat hij eigenlijk de vermomde Marvin tegenover zich had. Hoewel de feestgangers in paniek schoten konden wij ons makkelijk ontdoen van de bedrieger en hadden we hem snel gearresteerd.

Hoewel het plan goed had gewerkt kregen we helaas weinig informatie uit de bedrieger, Martin genaamd. Ajani en Marvin wilden meewerken aan zijn ontsnapping maar ik heb hem toch laten arresteren, een moordenaar kun je niet zomaar laten lopen. We zullen op een andere manier aan informatie over de Shadowcloaks moeten komen.

Voorlopig kunnen we blij zijn dat we een poging tot moord hebben kunnen voorkomen en is het nu tijd om uit te rusten. Hopelijk krijg ik de rest morgen zo ver om Lennix’ kant van het verhaal aan te horen, dan weten we hopelijk in ieder geval wat er precies aan de hand is.

View
Het grote gevecht en de kleine kamer

Wij waren aangekomen bij de mansion van Lenix en lieten Marvin (samen met dikkie) vooruit lopen omdat hij als enige nog vertrouwd wordt door Lenix. Wij gingen er met z’n allen stilletjes achteraan.
Eenmaal aangekomen bij de mansion trokken wij de aandacht van één van de guards door op de deur te kloppen. Deze guard wist niet wat hem overkwam want toen hij de deur open trok was zijn leven al snel beëindigd. Wij gingen snel door naar de volgende deur waar wij de volgende guards al naartoe hoorden komen. De deuren gingen weer open en snel waren zijn ook verslagen. Wij lieten er dit keer één leven om de geheime deur aan ons te laten zien waar Marvin naar binnen zou zijn gegaan volgens Ajani. Nadat hij de deur aan ons heeft laten zien besloot iemand van de groep om hem toch niet te laten gaan maar hem alsnog te vermoorden…. Valse beloftes dat houd ik zeker in de gaten!

Nadat wij de deur door waren gegaan gingen wij op zoek naar de grote magiër. Wij dachten omdat hij belangrijk is voor het einddoel hij wel boven zou zijn in plaats van de kelder. Dus wij gingen naar boven om daar te kijken wat er te vinden was. Na de kamers te hebben doorzocht hebben wij alleen Kaylee gevonden nog in bed aan het slapen van het vermoeiende gevecht. Ik kon deze kans niet laten liggen en stelde voor om haar vast te maken en informatie uit haar te halen. Bij de eerste poging was dit gelijk al gelukt en kregen de informatie waar wij om vroegen. Het bleek alleen dat onze Magiër toch in der kelder was……
Na de gewenste informatie besloten wij haar vast te houden en bewusteloos te maken zodat zij geen overlast zou veroorzaken. Echter moest een van onze nieuwe vrienden het nodig vinden om haar tong eruit te knippen waar ik nog steeds niet het doel van begreep.
Tip van de dag: Vertrouw niet mensen die knipogen en weglopen.

Toen hoorden wij plots een geluid komen uit de laatste deur. Het was een pianogeluid en besloten om even te kijken wat hier gaande was. In de kamer zagen wij inderdaad een piano met een geest eraan. Maar ook zagen wij twee bizarre honden en Lenix samen met Marvin wie net weg liep.Ajani kon het niet meer aan en besloot om erop af te gaan. Wij besloten maar Ajani te gaan helpen want dat doen wij voor elkaar!
Het was een zwaar gevecht waar wij veel moeite mee hadden. Onze nieuwe metgezel van de tongen kreeg het zwaar te voortduren toen er in ene een vuurmonster op hem afkwam. Hij begon letterlijk in vuur en vlam te staan. Marvin en ik kwamen niet eens bij Lenix door de honden, Quintes en de magiër van Lenix die ook nog eens binnen kwam. Toen de magiër van Lenix genaamd Hilly dood neerviel kwamen wij met z’n allen in ene in een kleine kamer terecht waar het voor nu moeilijk was om te ademen zoveel mensen stonden daar in. Ik ben benieuwd of ik daar nog uit ga komen….Want nu sta ik ook in vuur en vlam.

View
Boem flits

Hillie maakt een portaal, Nephilion probeert haar tegen te houden, maar haar magie is te sterk en ze verdwijnt met het gestolen voorwerp. Een gevecht barst los, maar de drow en zijn medestanders zijn geen partij voor de ervaren avonturiers. De groep begeeft zich naar de kluis. In de kluis brandt een extreem warm vuur waardoor het onbegaanbaar is. De groep neemt de lift naar Tibet zijn kantoor, hij is nergens te bekennen en het lijkt alsof hij niet vrijwillig is weggegaan. Dan hoort Salvador zijn paard zeggen dat er een man in zijn eten ligt. Het blijkt Daniël(?) te zijn. Dan horen ze een hard geluid en zien een flits, maar het lijkt alsof het geluid niet helemaal gelijk loopt met de flits. Het komt van het kasteel en de groep haast zich die kant op. Onderweg grijpen ze drie man van Lennex om informatie te winnen. Het blijkt dat dit een soort teken is en dat ze moeten stoppen met vechten en terug naar huis moeten, maar ze weten niet waarom. Eenmaal aangekomen, zegt William dat Reward in orde is en dat er alleen een barst in de muur zit. Het is eigenaardig, maar de groep besluit om de sporen vanaf de academie te volgen om Tibet te vinden. Het spoor leidt naar een warenhuis vlak bij de inn. De groep is gehavend, dus besluit eerst te rusten. De volgende dag komen ze er bij het ontbijt achter dat het warenhuis van Emma is. Ze sluipen voorzichtig naar binnen, maar als ze een krat voor een opening in de muur wegschuiven hoort Emma ze. Emma verteld dat ze geld krijgt om de andere kant op te kijken. Ze lijkt geïntimideerd, en laat de groep passeren. De tunnel leidt naar de kathedraal. Daar zien ze een Jongen wegsluipen. Ajani haalt hem in en pakt hem beet. Hij heeft opdracht om het spellboek van Tibet naar Lennex te brengen. Lennex bevindt zich momenteel in het verlaten gebied van de stad en de groep gaat daarheen. Onderweg bespreken ze het plan: Marvin gaat samen met Dikkie naar binnen om Lennex af te leiden, zodat de rest naar binnen kan om Tibet te bevrijden.

View
De nasleep
Komen en gaan

Direct na het immense gevecht staat alleen Marvin nog overeind, zijn vrienden liggen verspreid op de vloer, sommigen er minder erg aan toe dan anderen. Nadat Marvin de rest van de groep verzameld heeft rust hij tot zijn nog levende vrienden ook bijkomen. Garrick en Torrin worden echter niet meer wakker. Torrin wordt in de Ajani’s magische tas gestopt, in de hoop dat dit beter is voor de bewaring van zijn lichaam.

Eenmaal bijgekomen gaan Marvin en Ajani richting het slagveld, op zoek naar verschillende dingen. Marvin doorzoekt het bloedrode water en vindt daar een mooie, grote, pul.
Terwijl Marvin het water onderzoekt begint Ajani te graven bij een gat dat hem opviel onder de duistere boom. Hier vind hij ten eerste een hoop goud, zilver en koper. Daarnaast vindt hij een glazen buis waar een donkere vloeistof in zit die hij aan Marvin geeft. Als laatst vindt Ajani een steen, de steen heeft groeven waarvan het lijkt alsof er lava doorheen stroomt hoewel de steen niet heet is.

Terwijl de overgebleven reizigers bezig zijn op het slagveld schijnt er een fel licht van de plaats waar ze hadden uitgerust, de plaats waar ze het lichaam van Garrick hadden achtergelaten. Ze snellen terug maar het lichaam is weg, alleen de spullen van Garrick blijven over.

Nadat de belangrijkste eigendommen van Garrick worden onderverdeeld vertrekt het drietal weer naar het oppervlak, ditmaal zonder Garrick, zonder Torrin, en zonder Erky of Slog.

Teruggekomen bij de grote magische ondergrondse toren wordt de groep wederom niet toegelaten door Mokrim, de beschermheer van de toren. De groep zet hun kamp op net buiten de toren om alsnog binnen de magische barriere uit te kunnen rusten. Regelmatig wordt hun slaap verstoord door een groep rondzwervende Ghouls die op de barriere gestuit is, maar verder zorgen deze wezens niet voor problemen.

Eenmaal uitgesrust vertrekt de groep richting de uitgang in het oosten. Ze weten dat ze voorbij de Ghouls moeten komen dus proberen ze onopgemerkt door het gebied te reizen. Helaas lukt het niet iedereen om stil te zijn en al snel worden ze opgemerkt door een groep Ghouls. Ze zetten het op een rennen alleen is dit niet genoeg. De Ghouls zijn snel maar worden door een slimme truc met een rookwolk door Ajani in de war gebracht. Het lukt de groep hiermee de Ghouls van zich af te schudden.

Bovengronds aangekomen besluit de groep nog een laatste keer informatie te zoeken in de illusie van de Citadel van de Eladrin. Terwijl Marvin op bezoek gaat bij Eremil en Oleanna om meer te weten te komen over Falael en Arnara, bezoekt Ajani Renna, de Eladrin tovenares die les gaf aan Arnara.

Marvin komt achter wat persoonlijke feiten van de Eladrin prins en prinses, zoals dat Arnara altijd braaf was, een goede tovenares maar ook erg bang is voor slangen. Falael lijkt altijd al lastig te zijn geweest en moeite gehad te hebben met authoriteiten, zijn ouders vreesden ook dat het moeilijk zou zijn om hem op het rechte pad te houden.

Ajani’s bezoek aan Renna onthult niet ontzettend veel. Hij komt iets meer te weten over Arnara’s magische krachten en ontdekt dat een ranger gevangen is gezet omdat hij over de prins en prinses zou waken op het moment dat zij werden ontvoerd.

Onderweg naar Arnara brengt de groep een laatste bezoek aan Krukul en zijn familie. Na een heerlijke maaltijd, een vis die door Ajani was gevangen als cadeau voor de Bearfolk, stelt Krukul voor om de gevallen vrienden van het huidige trio te eren en gaat vervolgens in op Ajani’s verzoek om te proberen het lichaam van Torrin terug te brengen naar zijn familie.

Na deze stop gaan de overgeblevenen terug naar Arnara. Hoewel ze niet onmiddelijk tevreden is, lijkt ze wel ontzettend geinteresseerd in de lava steen die Ajani onder de duistere boom gevonden heeft. Ondanks dat Ajani de steen eerst niet af wil geven komen Marvin, Mazmoir en Ajani uiteindelijk toch tot een overeenkomst met Arnara. Arnara identificeert de magische items die het trio gevonden heeft en geeft ze nog wat waardevollee informatie toe: Lennix Sinderthorn is eigenlijk Charles Stane, de dood gewaande broer van Reward. Ten slotte overhandigt Ajani de steen en stuurt Arnara het trio terug naar hun eigen plane of existence.

Terug in Stanehold snelt Mazmoir naar de smid om zijn verzilverde wapen op te halen, hier komt hij erachter dat ze wel vijf weken weg zijn geweest, hoewel ze het in de Feywild maar als enkele dagen hebben ervaren.

Natuurlijk keert Ajani terug naar de hoofdzaak van deze missie en brengt de tak van de duistere boom terug naar Tibet, waar hij ook de Emberfalls naartoe laat komen met de verboomde slachtoffers. Met een simpele aanraking van de tak worden zowel Sharwin als Sir Brefford genezen van hun ziekte.

Opgelucht kan het trio een avond rustig aan doen en ze trekken zich terug in de meest luxurieuze herberg van Stanehold. ’s Nachts worden ze echter wakker door geluiden van gevechten op straat. Snel gaan ze op onderzoek uit en zien dat een groep van de stadswacht in gevecht is met leden van het groen-geklede leger van Lennix. Nu is het tijd om te kiezen welke broer ze zullen steunen; Reward, of Charles?

View
Nog dieper ondergronds?

Mazmoir en zijn crew bevonden zich in een nare situatie. We hoorden gesis op ons afkomen en besloten om het kwaad niet in de ogen te kijken aangezien wij allemaal standbeelden zagen van mensen die er verdacht echt uitzagen. Behalve onze half orc die ook vrij snel na het aankijken van deze wezens in steen veranderde. Soms denk je wel eens aan de domme kracht wat te hebben. Maar je verwacht niet dat ze dom genoeg zijn om die dingen aan te kijken…
Gelukkig waren deze wezens niet moeilijk te verslaan en hadden dit in een mum van tijd gedaan. Na de slokdarm van de beesten te hebben meegenomen waar Garick wel een antidote van kan maken en het beeld van Erky te hebben meegenomen zijn wij verder gegaan om de boom te vinden die mogelijk de mensen zou kunnen redden die ook een soort van versteend zijn maar ook weer niet. Thorin was alleen niet tevreden over de manier waarop wij Erky meenamen. Maarja hoe moet je anders een zwaar standbeeld meenemen dan in een zak wat makkelijker te dragen is.
Na wat gelopen te hebben richting het noorden begonnen Ajani en Thorin tegen elkaar uit te vallen. Het leek wel bijna een Cival War hoe die gasten tegen elkaar tekeer gingen. In dit geval was ik pro Ajani maar laat Thorin dit niet weten.
Wij begaven ons in bij een krater met bebloed gras een boom en een meer vol met bloed leek het wel. Dit kon maar één ding betekenen. Wij hadden onze bestemming bereikt.
Na wat te hebben gelopen en onderzocht te hebben besloot Marvin op de boom af te lopen.
Dit had wel wat gevolgen want de boom besloot ons volgens hem aan zijn collectie toe te voegen na ons te testen of wij daarvoor waardig waren.
Wij hebben heftig gestreden. Het leven werd letterlijk uit ons gezogen en wij stonden op het punt om allemaal dood te gaan. Het was echt een zwaar gevecht. Ik had bijna het idee dat ik er geweest was totdat ik geholpen werd door mijn maten. Op deze gasten kun je echt rekenen. Maar tevergeefs kon ik hen niet helpen het te overleven en zijn mijn mede strijders Garick en Thorin strijdend ten onder gegaan. Dit was een trieste dag voor ons allen. Eerst die gekke half orc en nu deze twee. Het wordt voor mij moeilijk om dit te verwerken maar laat dit niet zien aan de rest.
Nu maar hopen dat de tak het waard was om deze boom neer te halen.

View
Dieper en dieper ondergronds
vishond

Uit de schaduw komen stinkende beesten tevoorschijn. Mazmoir wordt gepakt door de tong van één van de beesten, maar ze worden verslagen. De weg wordt vervolgd richting de toren. Om de toren zit een magisch aura heen, wat beesten tegenhoudt. Uit de toren komt een grijze dwerg genaamd Mokrin. Hij wilt niet dat we de toren in gaan maar dat doet Ajani toch. Mokrin is heel boos en er komt een groot insect achtig beest uit de aarde, maar Ajani cast een spell en Mokrin wordt vriendelijker. De voorvaderen van Mokrin zijn degene die Arnara en Faleal ontvoerd hebben. Nu beschermt hij de toren onder invloed van Arnara haar magie. Hij heeft twee Gnomes gezien die richting de waterval gingen en de groep vervolgd de reis in die richting. Slog leidt de groep, maar is niet heel goed in, dus Garrick neemt het van hem over. Bij de waterval zijn vier gangen. Garrick weet al snel welke richting Slog vandaan kwam en waar de Gnomes heen zijn gegaan. De weg naar beneden is glad en komt uit bij een groep vishonden, die aanvallen. Ze kwijlen alle stenen onder wat het moeilijk maakt om te vechten. Mazmoir wordt onder water meegesleurd en kan gelukkig langer zijn adem inhouden dan Garrick. Tijdens het gevecht probeert één van de honden te vluchten Slog rent achter hem aan, en de rest van de groep volgt. Er is een grote moeder vishond die er veel sterker uit ziet dan de rest en de groep besluit om ze met rust te laten. De weg wordt vervolgd en de groep bevindt zich nu in een ronde grot, die zich recht onder de toren bevindt. Als de citadel nog ingezakt zou zijn had hij hier gelegen. De afdrukken van muren zijn te zien en waar normaal de binnenplaats zou zijn, staan versteende figuren. Er staan vishonden, een Umberhulk en twee gnomes. Één van de twee gnomes is Erki en in zijn tas zit een scroll met namen waaronder Aleva. Vanachter komt een sissend geluid…

View
De stad der levende doden.

In de grot zijn allemaal machtig interessante gloeiende paddenstoelen, maar ik kan niet echt op onderzoek uit want die Hag met d’r beschimmelde schildknaap staat daar om roet in het eten te gooien. ze moppert iets over de Night Hags, die verheven zijn en iets over een vloek? ik luister nauwelijks want ik ben aan het kijken hoe Ajani rustig langs loopt om die grote vent te begluren. De Hag praat verder over dat ze de steen en nog wat bloed nodig heeft om haar ritueel te voltooien. ik ga dus mooi geen bloed geven maar daar zijn de meningen blijkbaar over verdeeld. Dat mega standbeeld houdt ook nog een spiegel vast dat blijkbaar antwoord geeft op vragen? Nou, mijn vraag is of dit allemaal niet een stuk makkelijker kan want deze eindeloze discussie houdt maar niet op. Natuurlijk kon het ook niet op iets anders uitlopen dan gewoon knokken. Niet mijn favoriet, maar als het nodig is dan zorgen we met de hele groep er wel voor dat dit mens d’r mond houdt. als je zielen gaat lopen stelen dan ben ik natuurlijk niet zo aardig meer. Ze leek zelf te vluchten maar als ik het water in wil kijken waar ze in ging komt ze me pakken. Daar doe ik natuurlijk niet aan mee, en we maken korte metten met haar. Het feest houdt alleen niet op want wanneer we even op adem willen komen komt er een of ander glibberig ding met tentakels ons aanvallen. Natuurlijk wordt deze ook verslagen maar Marvin wil nog wel even een healing potion van mij lenen. Ik heb hem wel verteld dat ik er daar minstens twee voor terug wil. Hij heeft namelijk een hoop centjes, weet ik toevallig. We weten de Half-Orc die we eerder zagen te redden door de zielensteen tegen hem aan te houden. Hoezee! De half-Orc heet Slog, en ik mag hem eigenlijk wel. hij komt volgens mij wel heel ergens anders vandaan, dus daar ben ik erg benieuwd naar. nieuwe werelden zijn machtig interessant. Toch gaan we eerst even terug om goed te rusten. helaas lopen dingen hier altijd anders dan gehoopt. Garrick zoekt naar mensen, maar komt er ineens achter dat terwijl we bij een redelijk grote stad staan, hier niemand in leven is. Alle mensen daar zijn dood. of, nouja. ondood? ik weet het nog niet zo goed.

We mogen weer bij de beren slapen en gaan de volgende ochtend vroeg op pad om Arnara eens te vragen hoe het nou zit met die half dode stedelingen. Er blijkt een behoorlijke ramp te zijn gebeurt terwijl zij en haar broer waren ontvoert. nu probeert ze de stad te redden door ze in een soort van schemerdood te houden. Ik weet nog niet of hier wel blij mee ben. Wat dood is moet dood zijn, maar de levende moeten leven. als er iets te redden valt, ga ik daar mijn uiterste best voor doen.

In de stad vol met ondode dingen zou ook de Gulthias boom moeten staan. ik heb geen idee waarom we die zoeken, maar ik mag deze groep wel dus ik help ze graag! Tot onze grote versassing zit ook Slog op ons te wachten en Marvin geeft hem een wapen! deze vent kan nog wel eens van pas komen.

Als we ietsje verder lopen zien we in de verte een lichtgevende toren, en de rivier waar we nu bij staan die stroomt nergens naartoe en verdwijnt ineens. Ik ben toch benieuwd wat dit nou is en wat voor beestjes daar wonen!

View
Spiegeltje, spiegeltje...
Chronicles of Garrick vol.5

Nadat we op licht gespannen voet ontvangen waren door de bewakers van de citadel, leidden zij ons door een grote overdekte glazen brug naar een soort tuin binnen de muren van de citadel. Hier werden wij naar een uitgegraven tunnel gebracht waar de ontvoerde prins en prinses door waren weggeleid.

Het was niet moeilijk om hier sporen te vinden van de ontvoerders {Logisch ook aangezien die tunnel maar een kant op gaat} Het duurde alleen niet lang voordat wel alweer tegen problemen aan liepen. We kwamen in een natuurlijke kamer met allerlei steenformaties en ookal hadden we rondgekeken of we iets konden zien bewegen werden we toch overvallen door slak-achtige wezens die zich op ons lieten vallen. Dat was niet zo’n heel groot probleem, ware het niet dat een grote rots in het midden van de kamer eigenlijk een heel groot wezen bleek te zijn met een hele hoop tentakels die het ons allemaal erg lastig maakte.

Uiteindelijk lukte het Ajani om met zijn magie het beest te doden door hem op te blazen met een thunderwave . {Stukjes, overal stukjes} We vervolgden onze weg na een korte rustpauze om snel het volgende obstakel tegen het lijf te lopen. Een snelstromende rivier blokkeerde ons pad.

Er waren wel wat stenen waar we op zouden kunnen springen, maar gezien de uitdaging hiervan besloten we dat Ajani beter via de rotswand langs de rivier kon klimmen en onderweg wat touw aan de muur zou bevestigen zodat ook wij hem wat makkelijker konden volgen.

{Hier wordt het interessant} We kwamen bij de volgende kamer, deze nog groter dan de vorige {Alleen dit keer zonder slakken of tentakelmonsters} , waar we om een hoek licht zagen branden en verschillende stemmen hoorden. Onze nieuwe metgezel Torrin {Die dus blijkbaar in dieren kan veranderen?} had nog de gedaante van een grote spin aangenomen om langs de rotswand hiervoor te kunnen klimmen. In deze gedaante kon hij via het dak, stilletjes gaan kijken van wie die stemmen waren.

Torrin kwam terug en vertelde ons dat er daar bij het vuur een Half-Orc vastgebonden zat en dat er een paar grijzige figuren om hem heen stonden. Terwijl hij ons dit vertelde stapte er een oude vrouw uit het water even verderop in deze kamer, ze werd gevolgd door het volgende grote wezen dat we in deze grot zouden bevechten.

De oude vrouw liep richting de plek waar de Half-Orc zat vastgebonden en we zagen iets van een paarse lichtflits waarna het een stuk stiller werd vanuit die hoek. Torrin had weer mee gekeken en vertelde ons over een zak waar een paarse gloed uit kwam schijnen die in het bezit was van de oude vrouw. Toen zij terug liep richting het water waar ze vandaan kwam besloten we haar aan te spreken om te kijken wat er aan de hand was.

De oude vrouw vertelde mij dat ze iets had wat ze aan me wilde laten zien, een “spiegel die al je vragen zal beantwoorden”. Ze koos mij uit omdat ik volgens haar de knapste van onze groep was en alleen de knapsten deze spiegel zouden kunnen gebruiken. Marvin had door dat haar verhaal rammelde aan alle kanten en Mazmoir was natuurlijk beledigd omdat hij niet knap werd genoemd. Hij kon het daarom natuurlijk weer niet laten om de oude vrouw lelijk te noemen waarop de vrouw haar volgers op ons af stuurde.

Tijdens het gevecht veranderde de vrouw in een afschuwelijk, blauw geschubd, mensachtig wezen met zeewier als haar. Mede dankzij de vloedgolf die opgeroepen werd door Torrin konden wij ons redelijk gemakkelijk ontdoen van de meesten van deze wezens. Alleen de ondode Ogre bleef over nadat de blauwe vrouw al snel via het water van het gevecht weg vluchtte.

De Ogre ging daarna vrij snel neer en lijkt nu wel permanent dood te zijn. Torrin ging nog even langs de Half-Orc en stelde vast dat hij nog wel ademde maar verder nergens op reageerde. Hierop besloten wij achter die water heks aan te gaan. Met wat hulp van Torrin lukte het ons allemaal om dezelfde onderwater grot door te gaan als de heks. Nu staan we wederom oog in oog met haar in een kamer met een standbeeld van een mooie elf die iets in haar handen op houdt. De heks wordt dit keer alleen bijgestaan door een gigantisch mensachtig wezen met zweren over zijn hele lichaam die nog maar nauwelijks in de hele grot past!

Dit ziet eruit alsof het erg lastig gaat worden, maar als die spiegel ons echt antwoorden kan geven dan zou dit het zomaar eens waard kunnen zijn.

View

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.